In de midden dertiger jaren trad een man naar voren, een "Mountain man",een leraar, die meer dan een ander Square Dancing onder de aandacht van het publiek bracht. Hij was het hoofd van diverse scholen en leraar bij de Cheyenne Mountain School in Colorado. Zijn naam was Dr. Lloyd Shaw. Van oude mijnwerkers uit het westen, uit vergeelde notitieboeken en herinneringen van oude callers, verzamelde hij de dansen die de traditie van de Amerikaanse dans verhaalden.

Shaw leerde deze dansen aan zijn high school leerlingen en richtte een demonstratie team op met de naam "The Cheyenne Mountain Dancers". Vanaf 1937 toerden zij door heel Noord Amerika met optredens waar ze overal een nieuwe intresse voor de Amerikaanse dans aanwakkerden.

Nadat de beweging gedurende de tweede wereld oorlog wat was afgezwakt kwam de zaak in de jaren daarna in een stroomversnelling. Dit was de tijd dan de Amerikanen weer thuis kwamen, gezinnen stichtten en nieuwe gemeenschappen opbouwden. Square Dancing had geen betere tijd kunnen treffen. De Amerikanen zochten naar het soort recreatie en ontspanning dat ze dichter bij hun buren bracht en hier was een dansvorm die door iedereen gedaan kon worden, getrouwde paren, vrijgezellen, dansliefhebbers en zelfs diegenen die nooit eerder hadden gedanst.

Om aan de enorme vraag te kunnen voldoen, waren er leiders nodig en mensen die de Square Dances konden callen en aanleren. En dus zette Lloyd "Pappy" Shaw elke zomer de deuren van zijn Cheyenne Mountain School open voor leiders die wilden leren hoe te callen en les te geven.

Twee belangrijke factoren kwamen op dit punt in beeld. Gecombineerd markeerdeen ze het einde van de ene periode en het begin van een nieuwe.

Moderne autowegen en de auto maakten het afreizen naar de verschillende Square Dances een stuk gemakkelijker. Dit was de eerste stap. Nog belangrijker was de ontwikkeling van PA geluidsinstallatie en het gebruik van grammofoonplaten. De Caller hoefde niet meer op een keuekenstoel te staan om zijn figuren uit te schreeuwen. De grootte van de dans werd niet langer gelimiteerd door het aantal dansers dat de onversterkte Caller kon horen. Muziek werd onafhankelijk van de eventueel op dat moment beschikbare musici want de Caller had nu goede opgenomen dansmuziek die hij gemakkelijk overal mee naar toe kon nemen. De belangrijkheid hiervan was werkelijk overdonderend. De figuren hoefden niet langer eenvoudig te zijn. De basis figuren konden overal in de luidruchtige hal gehoord worden. De Callers hadden nu ruim baan om ter plaatse interessante patronen te presenteren, om stijlen en technieken van het Callen te ontwikkelen EN goed verstaan te worden. De weg was vrij voor een moderne Amerikaanse Square Dance.

En verder? Square Dance ontwikkelt nog steeds door. Er wordt op verschillende niveau’s gedanst. T.w. Mainstream, Plus, Advanced en Challenge. Deze programma’s zijn overal ter wereld gelijk waardoor je als Square Danser dan ook overal ter wereld terecht kunt. Op gezette tijden worden door de overkoepelende organisatie, Callerlab, de programma’s tegen het licht gehouden en waar nodig is bijgesteld. Voor ieder niveau is er ook elk kwartaal een selectie van extra figuren boven op het normale programma om de dansers een extra uitdaging te bieden.